DAP UNTUNG, MCA TAK RUGI

Setelah hampir 40 tahun Singapura keluar Malaysia, akhirnya DAP berjaya meletakkan Setiausaha Agungnya menjadi Ketua Menteri Pulau Pinang. Saingannya, Parti Gerakan sudah hampir lumpuh.

Presiden Gerakan, Tan Sri Koh Tsu Koon sekarang menjadi "menteri ehsan", sama taraf dengan "wang ehsan." Dia menjadi menteri melalui lantikan senator, bukannya dengan menang pilihanraya.

Saya tak fikir pengundi Pulau Pinang akan memberikan mandat kepada Parti Gerakan untuk kembali menerajui negeri itu; sekurang-kurangnya tidak dalam pilihanraya umum akan datang. Satu-satunya cabaran yang agak kuat untuk DAP di Pulau Pinang ialah MCA. Saya katakan "agak kuat" kerana MCA pun belum tentu cukup kuat untuk berhadapan dengan DAP.

Bagi menentukan MCA tidak memberikan saingan dalam PRU13, maka ia mesti dilemahkan. Apakah kaedah yang terbaik untuk melemahkan sesebuah parti selain mewujudkan krisis kepimpinan?

Itulah yang sedang berlaku sekarang.

Boria Pulau Pinang diberikan nama,
Buat persembahan malam dan pagi,
Marilah kita pakat sama-sama,
DAP untung, MCA tak rugi.

Ewaaaah!

MENGKRITIK DATO' NIK AZIZ NIK MAT

Apabila saya menulis "Kepimpinan Laissez-Faire Nik Aziz", ada pembaca yang kurang senang kerana saya "menilai" kepimpinan Menteri Besar Kelantan. Ada yang mengatakan saya mempersoalkan peribadi Dato' Nik Aziz Nik Mat. Saya tak fikir kenyataan itu benar kerana fokus penulisan saya terhad kepada kepimpinan beliau.

Biar saya jelaskan beberapa perkara di sini:

Pertama, seseorang calon penjawat awam (istilah yang sering digunakan ialah "elected public official") mengemukakan dirinya untuk dinilai dan diberikan amanah untuk mentadbir negara. Ini bermaksud mereka menawarkan diri untuk memimpin rakyat dan menguruskan sumber-sumber negara. Apabila rakyat berpuas hati, maka mereka akan memberikan amanah tersebut dengan mengundinya dalam pilihanraya.

Kedua, sebelum dan semasa memegang jawatan itu, penjawat awam seharusnya (1) sedia untuk dikritik, (2) keputusan-keputusannya dipersoalkan dan (3) tindakannya dihakimi oleh rakyat.

Ketiga, kritikan rakyat harus berkisar kepada tugas dan tanggungjawab yang datang bersama jawatan itu. Usah libatkan anak-isteri atau keluarga yang tidak ada kena mengena dengan jawatan itu. Usah bangkitkan kecacatan peribadi (seperti rupa paras, warna kulit atau keturunan) yang tidak ada kaitan dengan keupayaannya memikul amanah itu. Usah juga memberikan gelaran buruk kepada mereka; fokuskan kritikan kepada tugas dan amanah kepimpinan tersebut.

Atas dasar itulah maka rakyat harus merasa bebas menegur Nik Aziz. Begitu juga rakyat harus bebas mengkritik Dato' Seri Najib Tun Razak, Dato' Seri Anwar Ibrahim, Encik Lim Guan Eng, Dato' Abd Ghani Othman, Dato' Seri Mohd Ali Rustam, Dato' Seri Abd Hadi Awang, Tan Sri Khalid Ibrahim dan Dato' Seri Ustaz Azizan Abd Razak (perkataan "ustaz" adalah permintaan pegawai pejabat Menteri Besar Kedah).

Kritikan-kritikan ini adalah satu proses biasa dalam bernegara.

Apa yang disebutkan ini juga mempunyai asas dalam sejarah Islam. Apabila Saidina Umar dilantik sebagai Khalifah, beliau meminta rakyat menegur sekiranya dia melakukan kesalahan. Maka, bangunlah seorang lalu berkata sekiranya Umar berbuat salah, maka beliau akan ditegur dengan pedang. Saidina Umar tidak marah, apatah lagi memberikan gelaran buruk kepada orang itu. Sebaliknya, Umar bersyukur kepada Allah kerana masih ada di kalangan umat Muhammad yang sanggup menegur beliau.

Seseorang penjawat awam tidak harus dilindungi atau merasa kebal dengan gelaran Dato', ulamak atau kerabat bangsawan. Apabila mereka menawarkan diri untuk dipilih sebagai pemimpin, maka mereka harus bersedia untuk menjustifikasi sesuatu pendapat atau tindakan.

Pun begitu, saya juga ingin menegaskan bahawa kritikan-kritikan itu tidak seharusnya menghilangkan rasa hormat, apatah lagi sayang (sekiranya ada) kepada pemimpin-pemimpin tersebut.

Sekiranya ada yang tak bersedia untuk dikritik, maka eloklah mereka meninggalkan jawatan awam. Atau lebih baik, usah tawarkan diri untuk apa-apa jawatan awam!

INDEKS PERSEPSI RASUAH

Transparency International (TI) menyebut bahawa Indeks Persepsi Rasuah mengukur "the perceived level of public-sector corruption in 180 countries and territories around the world. The CPI is a "survey of surveys", based on 13 different expert and business surveys."

Malaysia berada pada tangga ke 56 dalam Indeks Persepsi Rasuah 2009. Menggunakan 9 kajian (dari keseluruhan 13). Transparency International meletakkan negara ini pada skor 4.5 (paling tinggi New Zealand: 9.4; paling rendah Somalia: 1.1)

Negara-negara jiran yang mempunyai persepsi rasuah lebih baik ialah Singapura (skor: 9.2), Hong Kong (8.2), Jepun (7.7), Brunei (5.5), Korea (5.5) dan Macau (5.3).

Negara majoriti Muslim yang berada di bawah Malaysia ialah Turki (skor: 4.4), Arab Saudi (4.3), Tunis (4.2), Kuwait (4.1), Senegal (3.0), Mesir (2.8), Indonesia (2.8), Libya (2.5), Maldives (2.5.), Bangladesh (2.4), Pakistan (2.4), Azerbaijan (2.3), Yemen (2.1), Iran (1.8) dan Sudan (1.5).

India berada pada kedudukan 84 (skor: 3.4), manakala China pada kedudukan 79 (skor: 3.6).

Antara negara yang berada pada kedudukan teratas ialah Denmark (skor: 9.3), Sweden (9.2), Switzerland (9.0), Kanada (8.7), UK (7.7.) dan Amerika Syarikat (7.5).

Di bahagian sebelah kanan blog ini, saya sediakan dua poll:

Q1 : Adakah anda pernah memberi atau menerima rasuah?

Q2 : Adakah anda mengenali secara peribadi seseorang yang pernah memberi atau menerima rasuah?

Terima kasih kerana mengambil bahagian dalam poll ini.

TEH TARIK SATU!

Teh tarik satu!

Saya minta mamak memberikan saya teh tarik. Di sebelah saya ialah seorang sahabat lama; ahli PAS. Dia kata, kalau rebus dan bawa keluar dari periuk air panas pun, dia akan tetap sokong PAS. Begitulah setianya dia kepada parti tersebut. Entahlah, adakah dia sudah berbaiah atau tidak. Kalau berbaiah, biarlah untuk tambah isteri seperti yang Dato' Mahfudz Omar cakap.

Di kanan saya ialah seorang lagi sahabat lama, katanya ahli PKR. Orangnya kacak. Memang elok kalau jadi poster calon pilihanraya. Dengar kata dia dah ambil banyak foto; manalah tahu kalau-kalau terpilih jadi calon pilihanraya kecil -- senang. Dulu selalu juga sebut "Anwar", sekarang dah kurang sikit. Sebelum ini pernah minta kertas cadangan projek dari saya. Katanya, "nak bagi MB." Saya tak pasti adakah "Menteri Besar" atau Pak "Malek Baretta"! (maaf Pak Malek, bergurau).

Seorang lagi, Exco Pemuda UMNO Bahagian. Bukan main lagi meletakkan logo "1Malaysia" di baju kemeja putihnya. Selang dua tiga ayat, "Najib". Selang dua tiga ayat lagi, "Muhyiddin." Begitulah berulang-ulang kali disebutkannya. Rakyat Malaysia ada 27 juta. Ahli UMNO ada 3.5, tetapi itulah nama-nama yang diulang-ulangkannya. Mungkin itu yang difahaminya dengan "rakyat didahulukan."

Oleh kerana kami bukan VVIP, maka sesi teh tarik di Seksyen 13 itu tak masuk akhbar. Teringat kata-kata profesor kewartawanan saya dulu, salah satu elemen yang menjadikan peristiwa itu "berita" ialah "prominent" atau "kenamaan."

Dato' Seri Najib Tun Razak ialah Perdana Menteri Malaysia. Dato' Seri Anwar Ibrahim ialah Ketua Pembangkang. Apabila kedua-dua minum teh tarik di lounge Parlimen, maka ia menjadi berita. Agendadaily ada beberapa keping gambar menarik.

Teh tarik satu!

MUKRIZ MAHATHIR CALON BN KOTA SIPUTEH

Mahkamah Tinggi membuat keputusan yang menyebelahi Speaker DUN Kedah. Kalau ikutkan keputusan itu, SPR dikehendaki mengadakan pilihanraya kecil N3 Kota Siputeh.

Bagaimanapun, Mahkamah Tinggi juga membenarkan penyandang sekarang Dato' Abu Hassan Sharif (BN) membuat permohonan formal bagi menangguhkan hukuman pada Jumaat ini. Selain itu, Abu Hassan juga mempunyai satu lagi pilihan iaitu membuat rayuan.

Pada pandangan saya, Abu Hassan akan menggunakan semua saluran undang-undang yang ada bagi mempertahankan kerusi tersebut. Itu adalah sesuatu yang dibenarkan dan biarlah proses itu dilaksanakan dengan sebaik-baiknya.

Bagaimanapun, sekiranya pada akhir proses tersebut Mahkamah masih memihak kepada Speaker DUN Kedah, maka SPR tidak ada pilihan melainkan melaksanakan pilihanraya itu.

Beberapa orang sahabat menghantar SMS bertanyakan mengenai calon yang sesuai. Ada juga Ketua Cawangan UMNO di DUN Kota Siputeh yang menelefon saya meminta pendapat.

Saya katakan -- dari segi strateginya -- calon yang paling sesuai ialah Dato' Mukhriz Mahathir.

Ya, dia ialah Ahli Parlimen Jerlun (DUN Kota Siputeh terletak dalam Parlimen Jerlun; satu lagi ialah DUN Ayer Hitam yang kini dipegang oleh PAS) . Di Bukit Gantang dulu, Dato' Seri Nizar Jamaluddin adalah merupakan ADUN yang kemudian bertanding kerusi Parlimen.

Lagi pun, ramai Ahli Parlimen yang juga menjadi ADUN. Tidak ada masalah. Oleh itu, saya tidak melihat apakah masalahnya untuk Mukhriz juga berbuat begitu.

Ada lima alasan utama mengapakah saya mencadangkan Mukhriz:

Pertama, beliau dikenali di situ. Pejabat Ahli Parlimen Jerlun terletak di Padang Sera, iaitu dalam DUN Kota Siputeh. Soal memperkenalkan calon kepada pengundi menjadi lebih mudah. Terdapat seramai 19,771 pengundi di situ, 91.7% berbangsa Melayu, 0.6% lain-lain (kebanyakan berbangsa Siam) dan 0.2% India.

Kedua, sehingga sekarang Mukhriz tidak mempunyai sebarang rekod rasuah atau tuduhan skandal yang memalukan -- sesuatu yang akan diperhatikan sepanjang pilihanraya kecil. Calon bermasalah akan hanya menjadikan jentera parti seperti menanggung biawak hidup.

Ketiga, DUN Kota Siputeh dulunya adalah sebahagian Parlimen Kubang Pasu yang pernah diwakili oleh Tun Dr Mahathir Mohamad. Sebahagian besar pengundi berusia mempunyai pengalaman dengan Dr Mahathir. Bagi anak-anak muda di situ, sebahagiannya masih melihat Dr Mahathir sebagai pemimpin yang dihormati.

Keempat, Mukhriz mempunyai kredibiliti. Pengalaman sebagai Timbalan Menteri dan ahli korporat (sebelum bertanding dalam PRU12 lalu) akan memudahkan pilihan pengundi.

Kelima, jentera Barisan Nasional boleh memposisikan pilihanraya ini sebagai pemilihan "bakal Menteri Besar Kedah" sekiranya ditakdirkan parti itu mengambil semula Kedah dalam PRU13 nanti; sekaligus menjawab persoalan mengenai kepimpinan UMNO negeri.

Itulah lima alasan mengapakah saya fikir Mukhriz merupakan calon yang paling layak bertanding dalam pilihanraya kecil DUN Kota Siputeh.

Adakah beliau pasti akan menang?

Dalam pilihanraya, ada menang dan ada kalah. PAS yang tewas dengan 495 undi dalam pilihanraya lalu tentu akan memberikan tentangan yang kuat. PAS juga ada peluang untuk menang. Usah perkecilkan kemampuan PAS. Sekadar makluman, Pengerusi Tetap PAS Ustaz Kassim Abdullah adalah merupakan penduduk di DUN Kota Siputeh (Kampung Kodiang Lama) dan cukup berpengaruh di sana.

Bagaimanapun, saya percaya Mukhriz sebagai calon Barisan Nasional akan lebih memudahkan parti itu menghadapi PAS dalam pilihanraya DUN Kota Siputeh!

*** Analisis mengenai kekuatan PAS di DUN Kota Siputeh akan dibuat selepas ini.

NOBISHA @ MEDIA SOSIAL

Saya mula berkicau di http://www.twitter.com/nobisha. Sebelum ini (dan sekarang), saya berinteraksi di http://www.facebook.com/nobisha selain di blog http://nobisha.blogspot.com

Dijemput bersilaturrahim di Twitter dan Facebook.

Klik di sini untuk membaca tulisan saya sebelumnya.

KEPIMPINAN LAISSEZ-FAIRE NIK AZIZ

Dari segi teori, terdapat beberapa bentuk kepimpinan. Umumnya, ia boleh diklasifikasikan kepada empat bentuk utama iaitu autocratic, bureaucratic, democratic, dan laissez-faire. Kepimpinan "laissez-faire" juga dikenali sebagai "hands-off" di mana kuasa membuat keputusan diserahkan kepada pegawai bawahan. Pemimpin hanya memberikan arahan umum saja.

Kepimpinan "laissez-faire" berfungsi dengan baik sekiranya pegawai bawahan mempunyai kemahiran serta memikul tanggungjawab itu dengan penuh amanah. Saya cuba mentafsirkan bentuk kepimpinan Menteri Besar Kelantan, Dato' Nik Aziz Nik Mat berdasarkan beberapa kenyataan beliau yang disiarkan dalam media massa. Sebagai contoh, Nik Aziz berkata:

"Orang nak bawa saya pergi Mekah, kenapa saya nak tolak. Saya pergi ke Mekah ni jarang belanja saya sendiri. Orang tolong bayar. Semua orang berebut (nak bawa ke Mekah)."

Bukan setakat itu, malah beliau menggelarkan orang yang mempersoalkan pihak yang menaja beliau ke Mekah sebagai "Quraisy Malaysia". Katanya:

"Kalau di zaman Nabi dahulu baginda pernah dihalang orang Quraisy daripada memasuki Kota Mekah, maka kini saya dihalang daripada niat untuk mengerjakan haji di tanah suci itu oleh Quraisy Malaysia."

Membaca kenyataan ini, saya cenderung untuk mengatakan Nik Aziz tidak tahu siapakah yang mengatur dan membiayai pemergiannya ke Mekah (Blogger Rocky's Bru memberitahu siapakah penajanya: Sila klik di sini dan Kickdefella pula menceritakan lebih lanjut mengenai insiden tersebut: Sila klik di sini).

Sekiranya betul telahan saya itu, adakah ini bermaksud beliau mengamalkan kepimpinan "laissez-faire" dengan membiarkan pegawai di sekeliling membuat semua keputusan?

Adakah ini bermaksud Nik Aziz juga menjadi seperti sebahagian pemimpin-pemimpin politik Malaysia lainnya yang memberikan terlalu banyak kuasa kepada pegawai di sekeliling mereka sehingga pegawai-pegawai tersebut menjadi seperti "kaduk naik junjung" dan "sokong membawa rebah"?

MAKMAL 1MALAYSIA KOH TSU KOON

Malaysia Airlines menggunakan konsep makmal bagi "memperbaiki" syarikat penerbangan nasional itu. Di Jabatan Perdana Menteri, konsep yang sama digunakan. Dengan fasilitator perunding swasta, seramai 40 orang kakitangan sektor awam, perniagaan dan NGO terpilih diletakkan di dalam satu makmal bagi membangunkan beberapa pelan tindakan 1Malaysia.

Di makmal itu, lahirlah beberapa "idea besar" atau "big idea" yang bakal membuatkan pemimpin politik Melayu menggaru kepala. Saya difahamkan "idea" besar yang dihasilkan oleh 40 orang itu lebih bersifat "Malaysian Malaysia", bukannya 1Malaysia seperti yang dijanjikan oleh Dato' Seri Najib Tun Razak.

Saya tak tahu sama ada itu benar atau pun tidak. Bagaimanapun, itulah sembang di kedai kopi. Selalunya kalau tak 100% benar, sembang di kedai kopi ni ada sedikit-sebanyak kebenarannya.

Dalam hal ini, saya fikir eloklah Najib dan timbalannya Tan Sri Muhyiddin Yassin menjenguk makmal 1Malaysia yang diuruskan oleh Tan Sri Koh Tsu Koon itu.

Kebimbangan saya ialah "idea besar" yang dicipta di makmal 1Malaysia itu tidak lebih dari idea manusia berjiwa kecil dengan agenda politik yang juga kecil. Sekarang saya mula faham mengapakah Ahli Parlimen Sri Gading, Dato' Mohamad Aziz inginkan Koh Tsu Koon meletakkan jawatan.

Bukan semua perkara boleh dilahirkan di makmal. Saya percaya "idea besar" 1Malaysia boleh diperolehi melalui satu konvensyen rakyat Malaysia yang lebih besar dari hanya makmal 40 orang yang dipilih. Kalau nak dapatkan idea, itu caranya.

Najib juga boleh menggunakan media sosial untuk mendapatkan cadangan rakyat.

Ahirnya, saya berharap agar Koh Tsu Koon tidak menggunakan keterbukaan Najib dan makmal 1Malaysia untuk mengejar agenda politiknya.

Usah yang dikejar tak dapat, yang dikendong berciciran!

REFERENDUM PERJUANGAN ISLAM PKR

Datin Seri Wan Azizah Wan Ismail meletakkan jawatan sebagai Ahli Parlimen Permatang Pauh bagi membolehkan pilihanraya kecil diadakan. Pengundi di situ memberikan kemenangan yang besar kepada suami beliau, Dato' Seri Anwar Ibrahim.

Bekas Timbalan Ketua Menteri 1 Pulau Pinang, Mohamad Fairus Khairuddin secara sukarela meletakkan jawatan sebagai Ahli Dewan Undangan Negeri Penanti. Bekas Setiausaha Politik Anwar, Dr Mansor Othman dipilih sebagai ADUN Penanti sekaligus mengambil jawatan Fairus dalam kerajaan negeri.

Di Bukit Selambau, wakil rakyat PKR V Arumugam meletakkan jawatan sebagai ADUN dan Exco Kerajaan Negeri Kedah. Pilihanraya kecil diadakan. Akhirnya, S Manikumar mengekalkan kerusi itu di tangan PKR.

Di Selangor, penyokong-penyokong PKR mendesak ADUN Pelabuhan Klang, Badrul Hisham Abdullah yang mengisytiharkan keluar parti itu meletakkan jawatan.

Itulah demokrasi ala Malaysia. Di kalangan PKR, perletakkan jawatan Ahli Parlimen dan ADUN adalah perkara biasa. Pilihanraya kecil juga adalah perkara biasa.

Atas alasan itulah saya fikir Ahli Parlimen Subang R Sivarasa patut menyahut cabaran Ahli Parlimen Kulim Bandar Baru untuk meletakkan jawatan sebagai Naib Presiden PKR dan bertanding dengannya secara "satu lawan satu."

Puncanya, Zulkifli dikritik oleh Sivarasa (dan beberapa orang pemimpin PKR lainnya) sebagai tidak berpegang kepada idealisme perjuangan PKR. Kata Sivarasa, amaran Anwar di Pulau Pinang untuk pemimpin PKR ditujukan kepada Zulkifli. Sesetengah pemimpin PKR ternyata tidak senang dengan pendirian Zulkifli dalam isu-isu membabitkan Islam.

Kata Zulkifli, "Serahkan kepada ahli PKR untuk melaksanakan hak demokrasi mereka untuk memutuskan sama ada ianya dasar parti ini untuk mempertahankan hak Islam dan orang Islam atau sebaliknya."

Lapor Malaysiakini, Zulkifli berkata beliau sanggup keluar parti jika kalah kepada Sivarasa dalam pertandingan jawatan Naib Presiden. Katanya, beliau sanggup berbuat demikian kerana tidak mahu bersekongkol dengan parti yang tidak mempertahan dan tidak berjuang untuk menegakkan Islam dan hak umat Islam.

Sekiranya Sivarasa menyahut cabaran Zulkifli, ia akan memberikan peluang kepada perwakilan PKR untuk membuat penentuan mengenai sikap parti itu terhadap isu-isu Islam yang dibawa oleh Zulkifli. Ia sekaligus boleh menjawab tuduhan bahawa PKR tidak meletakkan Islam sebagai asas perjuangan -- sama seperti tuduhan Dato' Nik Aziz Nik Mat kepada UMNO.

Inilah peluang kepada PKR yang selalu bercakap mengenai mengembalikan hak membuat keputusan kepada rakyat untuk memberikan peluang kepada ahli-ahlinya melalui referendum mengenai sikap parti itu terhadap perjuangan Islam.

Bagaimana Sivarasa?

PENGAJARAN DARI DRAMA MCA

Pertama - Usah terlalu yakin dengan sokongan orang bawah. Dato' Seri Ong Tee Keat dan Dato' Seri Chua Soi Lek percaya ahli-ahli MCA akan memihak kepada mereka. Sebab itulah mereka memanggil mesyuarat khas. Akhirnya, lebih separuh perwakilan memberikan undi tak percaya kepada Ong, manakala Chua hanya disahkan sebagai ahli biasa bukannya Timbalan Presiden parti.

Kedua - Musuh politik akan bersatu apabila kedudukan mereka terancam. Bukan rahsia, Ong dan Chua adalah seteru politik. Macam anjing dan kucing. Masing-masing cuba menyingkirkan antara satu sama lain. Bagaimanapun apabila mereka merasakan Dato ' Seri Liow Tiong Lai mengancam kedudukan mereka, Ong dan Chua bersatu.

Ketiga - Usah tunjukkan tembelang politik secara berlebihan. Apabila dilantik sebagai Timbalan Presiden, Liow menunjukkan tembelang dengan mendesak satu lagi mesyuarat khas. Tujuannya ialah untuk menyisihkan Ong. Akhirnya Ong dan Chua berpakat, menjadikan Liow tersepit. Liow harus mencari jalan keluar yang boleh memuaskan hati penyokong-penyokongnya.

Itulah drama MCA. Dalam drama pun banyak pengajaran!